Dost’tan

Yüzün güler
İçin kan ağlar..
İnsanlara renk saçarsın
İçin ama simsiyah..
Yüreğin yanar ama yinede üşürsün..
İnsanların içindesin ama yinede yanlızım sanarsın..
Ama yanlız değilsin sen güzel insan!
Belki bu dediklerim bir şey ifade etmeyecek
Belki bir şey değiştirmeyecek..
Ama ne zaman güldü isen o gülüşlerin ardında, en derinde.. ne türlü fırtınaların koptuğunun her zaman farkındaydım..
Ne derdine derman ne de gücüne güç katabiliyorum..
Sadece dua geliyor elimden..
ama kabul oluyor mu o da muamma.. olsa zaten böyle olmazdı..
Başını dik tut güzel insan!
Gözünün içine bakan, o gözündeki sevgiyi gören ve bekleyen o kadar çok insan var ki!
Sadece onlar için bile dayanmaya değer!
Varsın başkaları çelme taksın, kızsın, hırpalasın.. haksız bile olsalar.
Biz en baştan bu yolun böyle olduğunu kabul etmişiz
O (c.c) görüyor ve biliyor ya o bize yeter..

Advertisements

Sonbaharın Hatırlattıkları

Acımasız kavgalarıyla başbaşayken bir anda durdu, uzun zamandır farkında olmadan geçip gittiği sokaklara dönüp baktı, sonbahar gelmişti ve o bunun farkında dahi değildi. “Zaman” dedi sessizce, “çıldırtıcılığına rağman nasıl da farkına varmadan akıp gidiyor, ve ben yalnızca zamanın içinde sürüklenerek giden bir yaprak misali yaşıyorum. Oysa ölümün olduğu şu dünyada, içinde boğulduğum sıkıntılardan daha önemli şeyler vardı, unuttum. Zamanla geçmiyordu, sadece zaman geçiyordu, aldandım. Çık içinde bulunduğun bu hiç bitmeyecek tek taraflı savaştan, hesaplardan, pişmanlıklardan, hiç zamanı değil.
Vakit şimdi durup kendimi dinleme vakti..”

Düşüş

…sonra birdenbire  bütün dünyanın yükü omuzlarımda gibi ağırlaştı kalbim. Durdum, yorgun hissettim, ve bir banka yaslandım.

Kayıp bir şehir gördüm karşımda ve içinde meçhul bir insan. Elimi nereye atacağımı bilemedim.

Boşlukta süzülen bir yaprak misali kendi gözümde düşüşümü seyre koyuldum..”

Tekerrür

Başka bir insanın pişmanlıklarında gördüm geleceğimi…
Altında ezildiğim bir yük bindi omuzlarıma, üstesinden gelemeyeceğim…
Zamanın ilaç olacağını düşünürken, sadece acılarıma alıştıran bir süreç olduğunu farkettim bir anda; başka bir insanın buğulu gözlerinde, sitem dolu sözlerinde, paramparça olmuş, ortalığa saçılmış olan kalbinde…
Bir kere daha yıkıldım,
Bir kere daha yüzleştim geçmişimle…
Acılar birbirine bu denli benzer miydi , garip!
Anlatırken karşımda , o kadar tanıdıktı ki…
Çıkmazdaydım , n’apmalıydım ki?
Sonunu göremediğim bu uçurumdan atmalı mıydım kendimi,
Ya da azimle girdiğim bu yoldan dönmeli miydim gerisin geri…
Düşün şimdi kalbim;
Bile bile aynı pişmanlıklara talip olmaya değer miydi?…

İki Yabancı

Her gece kafamı kolumun üstüne koyup, senin yanında yattığımı hayal ediyordum. Hiç vazgeçmiyordum en umutsuz anlarda bile,
bitti buraya kadar artık diyişlerimde bile. Başkasını hayal bile edemiyordum ki hayallerime ortak edebileyim.
Gemileri yaktığımda bile yenilerini yapıp tekrar senin limanlarına gönderiyordum. Zor oluyordu, yıpratıyordu ama biliyordun dönüşlerim hep sanaydı. Bir başkasının seni sevebileceğini, sevmeye hakkı olduğunu hiç kabul edemiyordum, çünkü seni yalnızca ben bu kadar yürekten ve bu kadar fazla sevebilirim gibi geliyordu.
Şimdi nereden nereye…
Her gece tamam diyorum geçecek , uyursam geçecek diyorum. Sabah kalkıyorum yine aynı yerde aynı ağrı…
Geçmek bilmiyor.
Ama dönüşü yok, limanları da ateşe verdim artık!

Bu saatten sonra beni ne dünde ara ne de bu günde!
Artık yalnızca iki yabancıyız seninle…

Yarım Kalan…

Kalabalık kuytularda boğulur çığlıklarım
Kuru bir teselli bulurum ben kendi halime
Vazgeçilmez tutkularda kaybolur yaşadıklarım
Dağılıp giden bir sis halinde…

iki biletim vardı Birsen Tezer’e
Bize okurken şarkılarını,gözlerine bakacaktım, sonsuza kadar benim ol deyip belki sonsuzluğu hissedecek gibi sarılacaktım, ama benim yanımda olacaktın…
Mesele kavuşmak değildi benim için, sonsuza kadar bekleyebilirdim seni, hiç ayrılmamaktı benim derdim…
Hep bana aşkla bak, hep bana fısılda aşk sözcüklerini, ben diye atsın kalbin durana kadar… tek beklentim buydu benim… ben seni deli gibi severken neyin ne kadar önemi olabilirdi…
Biletlerim yandı, tüm hayallerim, tutkularım, ümitlerim gibi kaçırdık.
Karanlık gözlerle baktığım gelecekten başka elimde birşey kalmadı, silindi anılar geçmiş yok oldu, bugüne devam edemiyorum, ve geleceği de harap ediyorum… kimse bilmiyor, kimse duymuyor bu halimi, bir ben biliyorum…
Bir de sen tahmin edebilirsin biraz.
Ne oldu şimdi, ne kaldı geriye?
Kimse bilmez…

Ama sen varken
Hiçbir şey olmaz bana, korkma!
Kızma bana
iliklerine kadar hissettiremediğim için sevgimi,
Eksik birşeyler var hala…
Uçurumun kenarındaymışım gibi
Ayağımı atsam düşecekmişim gibi
Hazırlıyorum kendimi
ve tam razı olduğumda
Bir bakış, bir his veya bir sözde
Dağılıyorum
Nerede oldugumu unutuyorum
Boşluğa düşüyorum
Araf bunun adı sevgili!
ne sana yakin ne de senden uzak…
Arada kaybolmuş gibi
biliyorum bu esintiler gelip geçici
Yokluğunun mevsimi hep biraz deli
Sensizlik kış bende,
Gelişin bahar gibi…
Yokluğun deli bir rüzgar
Aşkın başımda kavak yelleri…
Cesaretimi toplasam
Bi cesaret sana koşsam
ama biliyorum yokluğun bitince baharlar esecek hep…
ve sen dünyanın en mutlu adamı olacaksın.
Söz veriyorum…
NOt:Tarifi imkansız seviyorum…
Sevgilin